Henry Ford se energie-geldeenheid: die idee Bitcoin het uiteindelik gerealiseer

'n Eeu voordat iemand 'n Bitcoin ontgin het, wou Henry Ford geld terug gee met energie in plaas van goud. Die idee is begrawe en vergete. Bitcoin het sedertdien die ding gebou wat Ford net kon skets, 'n globale geld wat geanker is in werklike energiebesteding met die reëls wat deur wiskunde afgedwing word eerder as enige gesag wat hy sou moes vertrou.

Wat Ford eintlik voorgestel het

In Desember 1921 het die New York Tribune 'n onderhoud gevoer waarin Henry Ford, op die hoogtepunt van sy roem, 'n plan uiteengesit het vir wat hy 'n energiegeldeenheid genoem het. Die agtergrond was die stryd oor die goudstandaard en hoe om te betaal vir 'n oorlog wat die wêreld pas klaargemaak het. Ford se klagte was bot. Hy het geglo 'n handjievol bankiers kan die hele ekonomie knou deur bloot te beheer wie die goud hou.

Sy oplossing was om geld uit te reik teen die uitset van 'n hidroëlektriese ontwikkeling wat hy by Muscle Shoals, aan die Tennessee-rivier in Alabama wou laat bou het. In plaas daarvan om 'n nasie se geld te koppel aan 'n metaal wat opgegaar kan word, in die buiteland verskeep of deur die diepste sakke vasgemaak kan word, wou hy dit vasgee aan iets wat in die oomblik vervaardig en aan die werk gesit moes word. Kilowatt, nie karaat nie.

Niemand in Washington het dit ernstig opgeneem nie. Ford het motors gebou, nie monetêre teorie nie, en die idee is weggevat as die stokperdjie van 'n slim man wat buite sy baan dwaal. Muscle Shoals is uiteindelik as 'n openbare projek gebou en het die saad van die Tennessee Valley Authority geword. Die geldeenheid het nooit gedoen nie. Wat oorleef het, was die instink daaronder.

Daardie instink was korrek.

Lees die 1921 toonhoogte vandag en dit klink minder soos 'n slinger en meer soos 'n man wat staar na 'n probleem wat hy kan noem maar nie sy pad uit bou nie. Hy wou geld hê wat nie per dekreet opgetower kon word nie, geld waarvan die voorraad gekoppel was aan iets wat jy eintlik moes produseer, geld wat die sweep uit die hande geneem het van wie ook al die reserwes beheer. Elkeen van daardie wense beskryf 'n monetêre eiendom wat ekonome al eeue lank verstaan het en wat geen fiat-stelsel nog ooit gelewer het nie, want 'n geldeenheid wat jy kan druk, is 'n geldeenheid wat iemand uiteindelik sal druk. Ford was nie verkeerd oor die bestemming nie. Hy het eenvoudig sewentig jaar gelewe voordat iemand die gereedskap gehad het om dit te bereik, en hy het probeer om dit te bereik met 'n dam en 'n staatsgrootboek, wat die enigste gereedskap was wat sy eeu gebied het.

Waar Ford se redenasie reg was

Goud kan beheer word, en Ford het dit duidelik gesien. ’n Land wat die meeste van die wêreld se goud hou, skryf die reëls vir almal wat niks daarvan hou nie. Dit was nie eers in 1921 'n oorspronklike waarneming nie, maar die rigting waarin hy dit ingeslaan het, was. Bind geld aan energie wat in die oomblik opgewek moet word, het hy geredeneer, en jy haal die hefboom uit die hande van wie ook al op die kluis sit.

Jy kan nie 'n kilowatt-uur namaak nie. Energie is ongemaklik om op te slaan en onmoontlik om te vervals, so 'n geld wat werklike energie vereis om te produseer, sal 'n geld wees wat geen enkele akteur stilweg kan opblaas nie. Die skakel tussen die geld en die fisiese wêreld sal direk wees eerder as om deur 'n metaal te lei wat sy lewe in 'n kelder toegesluit spandeer om niks te doen nie.

Dit is presies die beginsel waarop Bitcoin loop. Om 'n blok transaksies by die grootboek te voeg, brand mynwerkers deur enorme getalle kriptografiese berekeninge, en elkeen van daardie berekeninge kos elektrisiteit waarvoor iemand by die meter moet betaal. James Caw stel dit duidelik in The Strategic Reserve: die ontwerp anker digitale waarheid in fisiese koste. Die energie is werklik. Die uitgawe is kontroleerbaar deur enigiemand met 'n verbinding. Geen munt verskyn daarsonder nie. Ek stap deur die masjinerie self in bewys van werk, verduidelik.

Die gaping kon Ford nie toemaak nie

Sy skema het 'n gebrek 1921 het hom geen manier gegee om reg te stel nie. Die energiegeldeenheid sal uitgereik word deur, en afgelos word teen, een stuk regeringsinfrastruktuur. Wie ook al die dam bestuur het, het die geld bestuur. 'n Komitee het in die middel gesit, en komitees word op 'n slegte middag deur die Kongres gevange geneem, gekorrupteer of bloot oorheers.

Ford het dus glad nie politieke beheer vrygespring nie. Hy het dit geskuif. In plaas daarvan dat bankiers die goud oppas, het hy ingenieurs gehad wat 'n dam oppas, wat 'n ander stel van prakties dieselfde hefboom is.

Daar was 'n tweede probleem, stiller maar noodlottig. 'n Geldeenheid wat teen die uitset van een dam in Alabama afgelos kan word, kan nooit die wêreld se geld wees nie. Dit sou 'n plaaslike instrument bly, gekoppel aan Amerikaanse wetgewing en Amerikaanse politiek, nutteloos vir enigiemand wat hulself nie by die Tennessee-vallei kon aanbied om dit te verlos nie. Ford het die regte grondstof gehad en geen manier om dit te versprei nie.

Hoe Bitcoin dit sluit

Bitcoin beantwoord elkeen van daardie doodloopstrate om die beurt, en die eerste antwoord is skaal. Die energieverbinding is nie na een dam nie, maar na die hele planeet se elektrisiteitstoevoer. Mynwerkers op elke vasteland ding mee om die werk te doen, so geen enkele rooster, regering of ingenieur hou die skakelaar nie. Wanneer mense vra of al daardie elektrisiteit vermorsing is, wys ek hulle eerder na die syfers as die slagspreuke in wat die data eintlik wys oor Bitcoin se energieverbruik.

Die gesagsprobleem word aan wiskunde oorgedra. Die protokol is oop, die grootboek is publiek en die limiet van 21 miljoen munte is in reëls geskryf wat tienduisende onafhanklike masjiene elke tien minute afdwing. Probeer om 'n ekstra muntstuk in te sluip en die netwerk verwerp die blok op sig. Daar is geen komitee om te steun nie, want daar is glad geen komitee nie. Ford het die hefboom verskuif. Bitcoin het dit verwyder. Soos Caw skryf, kontrakteer die stelsel vertroue uit na termodinamika, wiskunde en konsensus, wat presies die vertroue is wat Ford nog in mans moes stel.

En die verspreidingsprobleem los op die internet op. 'n Bitcoin-betaling het geen uitrekeningshuis en geen korrespondentbank nodig nie. Dit stel eweknie-tot-loer oor enige grens in ongeveer 'n uur, op enige grootte, op niemand se toestemming nie. 'n Afgetredene in George hou dieselfde bate as 'n mynwerker in Ysland of 'n fonds in Singapoer. Ford het daarna gestreef. Ek sit die vollediger prentjie in wat Bitcoin eintlik is.

Hoekom die energie-anker is wat die netwerk beveilig

Hier is 'n subtiliteit wat verlore raak wanneer mense mynbou as 'n verkwistende newe-effek behandel. Die energie is nie die prys om Bitcoin te bestuur nie. Die energie is die sekuriteit. Om 'n vorige transaksie te herskryf, sal 'n aanvaller die werk agter daardie blok en elke blok sedertdien moet oordoen, en dan tred hou met die hele res van die netwerk terwyl dit voortgaan om voor hom uit te bou, wat Caw beskryf as ekonomies selfmoord en ek het nog nooit iemand sien probeer skaal nie.

Die elektrisiteit doen dus twee werke gelyktydig. Dit reik die munte op 'n vaste skedule uit en dit maak die rekord byna onmoontlik om te vervals. Broos stelsels verberg hul energiekoste agter datasentrums wat niemand oudit nie. Bitcoin stel sy koste ten toon en verander dit in die muur om die grootboek.

Dit is die deel wat Ford se weergawe nooit kon regkry nie. Sy dam sou krag opgelewer het, en krag kon getel gewees het, maar niks aan 'n hidro-elektriese aanleg maak 'n grootboek peuterbestand nie. Jy sou steeds klerke, rekords en 'n gesag nodig gehad het om te sweer die boeke was eerlik. Bitcoin versmelt die twee. Die einste daad om energie te spandeer om 'n munt te slaan, is ook die daad wat die geskiedenis daaragter verseël, so die eerlikheid van die rekord berus nie op iemand se woord nie. Dit berus op die eenvoudige feit dat om dit ongedaan te maak, meer elektrisiteit sou kos as wat spaar op aarde bestaan. Ford wou energie as ondersteuning hê. Bitcoin gebruik energie as beide steun en slot, en dit was daardie tweede gebruik, nie die eerste nie, wat niemand voor Satoshi uitgevind het hoe om te bou nie.

Wat Ford verkeerd het, en dit is die moeite werd om te sê

Niks hiervan maak van Ford 'n profeet nie. Hy was 'n moeilike man met lelike sienings, en sy geldelike denke was verstrengel met 'n wantroue in bankiers wat soms tot iets ergers gekrompel het. Ek sê so omdat eerlikheid oor die man 'n netjiese oorsprongstorie klop.

Sy ekonomie was ook wankelrig. Hy het nooit verduidelik hoe jy ’n wisselkoers tussen ’n kilowatt-uur en ’n brood sou stel nie, of wat met sy geldeenheid gebeur het in ’n droogtejaar toe die rivier laag geloop het nie. Hy het aangeneem dat 'n welwillende staat die hele ding regverdig sou administreer, wat dieselfde geloofsprong is wat die goudstelsel van hom gevra het en wat hy beweer het om te verwerp. Die idee was 'n skets, nie 'n stelsel nie. Wat Bitcoin van hom geneem het, was een ware intuïsie omring deur baie wat nie gewerk het nie, en om die twee te skei is die hele punt om daarna terug te kyk.

Wat dit beteken as jy in rand spaar

Stroop die geskiedenis weg en Ford het 'n eenvoudige waarheid oor geld wat hou omsingel. Geld wat goedkoop is om te produseer, is goedkoop om te verkleineer, en elke fiat-geldeenheid is goedkoop om te produseer. Geld wat werklike werk vereis om te skep, op 'n aanbod wat geen gesag kan verbreed wanneer die begroting knap raak nie, is 'n ander soort instrument. Dit is die argument wat ek volledig in voer Bitcoin as gesonde geld.

Suid-Afrikaners ontmoet dit van naby. Die rand het in twee dekades sowat 70% van sy waarde teenoor die Amerikaanse dollar verloor, so elke rand wat jy in 'n spaarrekening laat, koop elke jaar 'n bietjie minder van die regte wêreld, of die Reserwebank ooit 'n teiken mis of nie. Bitcoin bied 'n winkel van waarde buite daardie rekenkunde, geproduseer deur energie en beperk deur kode eerder as vasgestel deur enige sentrale bank se volgende besluit.

Daar is 'n netjiese ironie daarin vir 'n mynland. Suid-Afrika het 'n eeu daaraan bestee om monetêre metaal uit die grond te trek, en die hele aantrekkingskrag van daardie metaal was dat dit werklike moeite gekos het om te produseer en nie nagemaak kon word nie. Ford wou die as vir die turbine verruil en die moeite behou. Bitcoin hou ook die moeite, in die vorm van energie eerder as diepvlakmynbou, en voeg die een ding by wat goud en Ford se dam albei ontbreek het, wat 'n aanbod is wat geen oplewing in prys en geen komitee ooit kan uitbrei nie.

Ek stel nie voor dat iemand hul bankrekening leegmaak nie. Jy verdien in rand en jy spandeer in rand, en jou noodgeld hoort in rand waar jy dit môre kan bereik. Die vraag is net wat jy doen met die deel van jou spaargeld wat bedoel is om vir 'n dekade stil te sit, en vir daardie stukkie is 'n geld wat niemand stilweg kan druk nie, 'n ernstige antwoord.

Ford het probeer om 'n probleem op te los wat geen tegniese antwoord in sy leeftyd gehad het nie. Kriptografie, verspreide netwerke en bewys-van-werk-mynbou het die antwoord tagtig jaar later verskaf. Of hy van die vorm daarvan sou gehou het, is iemand se raaiskoot, maar die afstamming is nie in twyfel nie. As die idee land, is die sinvolle stap nie 'n enkelbedrag waagstuk op die prys nie. Dit is 'n bestendige posisie wat deur die mark se buie oor jare gebou is. Bespreek 'n Bitcoin-struktuuroproep en ek sal jou wys hoe ek dit vir kliënte opstel, van 'n eerste klein aankoop tot sleutels wat veilig in jou eie hande gehou word.